Rejs rozpoczniemy w Bodo. Jest to duży ośrodek norweskiego rybołówstwa i zarazem najbardziej wysunięte na północ miasto Norwegii, do którego dociera kolej. Posiada miły port jachtowy z pełnym zapleczem sanitarnym. Główną atrakcją miasta jest muzeum lotnictwa zawierające bogate eksponaty. Muzeum zajmuje dwa olbrzymie hangary. W pierwszym zgromadzono liczną kolekcję samolotów wojskowych, szczególnie tych używanych w rejonach polarnych, np. w trakcie II wojny światowej. Drugi zawiera kolekcję samolotów cywilnych oraz ratowniczych. W skład muzeum wchodzi także stara wieża kontroli lotów, skąd można podziwiać panoramę miasta i okoliczne fiordy.

Wprost z Bodo wypłyniemy ku tak zwanej „ścianie Lofotów”, czyli górom wyrastającym z morza. Lofoty to norweski archipelag ok. 80 skalistych wysp, w tym wielu bezludnych, leżących za kołem podbiegunowym. Strome góry, zbudowane z twardych skał magmowych (granitów i sjenitów), tworzą widoczną z daleka tzw. ścianę lofocką. Na urwistym klifowym wybrzeżu mieszkają liczne ptaki wodne: maskonury, nurzyki, głuptaki i mewy. O uroku Lofotów decydują również Rohrby – czerwone domki rybaków, którzy korzystają z niezwykle bogatych łowisk dorszy. Każdego roku w okresie od stycznia do kwietnia tysiące tych ryb przybywają tu na tarło.

Zwiedzanie archipelagu rozpoczniemy jednej z osad rybackich, która ma najkrótszą na świecie nazwę Å. Jest to ostatnia litera w norweskim alfabecie, a Å jest ostatnim miastem Lofotów, do którego dochodzi asfaltowa droga. To taki swoisty „koniec świata”. Znajdziemy tu piękne muzeum starego rybołówstwa, malownicze domy rybackie na palach, żerdzie do suszenia dorszy oraz wyśmienitą piekarnię, gdzie wypieka się lokalne smakołyki.

Po krótkim postoju w Å pożeglujemy na północ do miasteczka Reine. Oferuje ono przyzwoity port z toaletami i natryskami. Aby w pełni docenić piękno tego zakątka świata należy wspiąć się na okoliczny szczyt, z którego można podziwiać panoramę Lofotów oraz zatoki, nad którą leży Reine.

Żeglując na północ wzdłuż wybrzeża Lofotów podziwiać będziemy przepiękne miejsca, gdzie zamiast wysokich, stromych skał, spadających pionowo do morza, pojawia się żółciutki, miękki piasek ciągnący się długą plażą w głąb lądu. Plaże oblewają czyste, przezroczyste morskie fale.

Zatrzymamy się w wiosce Nussfiord słynącej z ogromnej liczby odrestaurowanych Rohrby, czyli typowych norweskich domków rybackich zbudowanych na palach nad brzegiem morza. Miasteczko to ze względu na swoją malowniczość i unikalność oczekuje na wpisanie do światowej listy UNESCO. Znajdziemy tu kilka rewelacyjnych kawiarni oraz ciekawy sklep ze starociami. Aby ograniczyć falę turystów, którzy masowo odwiedzali Nussfiord, w 2005 roku wprowadzono opłatę za wjazd samochodem do miasta. Jachtów takie opłaty oczywiście nie dotyczą.

Kolejnym portem Lofotów, gdzie warto się zatrzymać, jest Svolvaer. Oprócz muzeum, galerii obrazów i starego kościółka obowiązkowym punktem zwiedzania jest górska wycieczka do Svolvaergeita. Jest to położona na wysokości 569 metrów kamienna wieża z dwoma szczytami. Można podziwiać stąd przepiękne widoki okolicznych gór oświetlanych przez popołudniowe słońce.

Rano wypłyniemy w stronę Trollfiordu. Jest to jeden z najwęższych i najbardziej malowniczych fiordów Norwegii. Posiada wysokie, spadające pionowo w dół skalne ściany i piękny wodospad. Jednocześnie jest tak wąski, że nawet w słoneczne dni promienie słońca prawie nigdy nie docierają w głąb fiordu. Dodatkową atrakcją może być niespodziewane spotkanie w takim miejscu ze statkiem pasażerskim o długości zbliżonej do szerokości fiordu.

Popłyniemy do Narwiku. Miasto to powstało w XIX wieku i do dziś jest ważnym ośrodkiem przeładunkowym szwedzkiej rudy żelaza. Ze względu na ogromne znaczenie ekonomiczne stało się miejscem zaciekłych walk w trakcie II wojny światowej. W walkach morskich w rejonie miasta brały udział polskie niszczyciele „Grom”, „Błyskawica” i „Burza”. Na lądzie miasta broniła między innymi Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich. Będąc w Narwiku koniecznie należy odwiedzić Muzeum Wojny – Krigsminnemuseum. Umiejętnie zorganizowana wystawa dokumentuje niemieckie bombardowania oraz morskie i powietrzne bitwy, w których obok Norwegów walczyli żołnierze państw sojuszniczych, w tym również Polacy. W centrum miasta znajduje się także pomnik marynarzy „Gromu", który zatonął w pobliskim fiordzie na skutek niemieckiego ataku bombowego. Przy dobrej pogodzie warto skorzystać z wyciągu krzesełkowego, który dowozi turystów na stok Fagernesfjellet położony 700 metrów nad poziomem fiordu. Stąd, przy dobrej pogodzie, widoczny jest archipelag Lofotów, a w bezchmurne dni również słońce o północy.

Z Narwiku pożeglujemy do Bodo, ostatniego portu na trasie naszego rejsu. Po drodze zatrzymamy się jeszcze w Hellemofiordzie. Z każdą kolejną milą ściany fiordu będą stawały się coraz wyższe i bardziej strome. Na końcu fiordu czeka nas wspaniała atrakcja. Nie dość, że będziemy na „jednodniowym” rejsie po Norwegii, to jeszcze trafi się okazja, by przemierzyć ją pieszo. Od miejscowości Hellemobotn, leżącej na końcu fiordu, do granicy ze Szwecją jest tylko osiem kilometrów. Tak więc w trakcie dwugodzinnego spaceru można przemaszerować całą Norwegię w poprzek – od morza aż do szwedzkiej granicy. Taki spacer pozostanie na długo w pamięci. Ścieżka wiedzie malowniczym kanionem, a po drodze mija się dwa cudowne wodospady.

W Bodo przekażemy jacht kolejnej załodze, a następnie wyjedziemy w kierunku Nynashamn komfortowym busem. Krajobrazy oglądane podczas przejazdu przez Norwegię i Szwecję dostarczą mnóstwa wrażeń. Norwegia posiada bardzo dobre drogi, które wiją się serpentynami pomiędzy fiordami i dolinami. Obfitują także w olbrzymie tunele i mosty. Widoki są naprawdę wspaniałe. W Nynashamn wsiądziemy na prom płynący do Gdańska, gdzie nasza przygoda dobiegnie końca.