Szczególnie Polecamy

Praktyczny kurs ratownictwa morskiego

Cena: 750 PLN

Termin szkolenia: 2018-06-29 - 2018-07-01

Gdańsk - Tallin - Sankt Petersburg

Cena: 1800 PLN

Termin rejsu: 2018-06-30 - 2018-07-12

Najbliższe Rejsy

Świnoujście - Geteborg

Cena: 2250 PLN

Termin rejsu: 2018-04-28 - 2018-05-05

Szwedzkie szkiery i norweskie fiordy w majowym słońcu.

Goteborg - Stavanger

Cena: 2050 PLN

Termin rejsu: 2018-05-05 - 2018-05-12

Geteborg - -

Cena: 2100 PLN

Termin rejsu: 2018-06-09 - 2018-06-16

Najbliższe Szkolenia

Intensywny kurs STCW

Cena: 900 PLN

Termin szkolenia: 2018-05-14 - 2018-05-19

Intensywny kurs STCW

Cena: 900 PLN

Termin szkolenia: 2018-05-25 - 2018-05-30

Intensywny kurs STCW

Cena: 900 PLN

Termin szkolenia: 2018-06-11 - 2018-06-16

Jacht

STS Sedov


Pierwotna nazwa jednostki to Magdalene Vinnen II (1921-1936), wybudowana 1921 roku w stoczni Krupp Germania-Werft w Kilonii jako żaglowiec trałowy, przewożący m.in. saletrę z Chile. W niewielkim stopniu pełnił również funkcję żaglowca szkoleniowego. W swój dziewiczy rejs żaglowiec wyruszył 1 września 1921 roku, na trasie z Bremy do Bueno Aires. Zła pogoda nie pokrzyżowała planów kapitana, cały ładunek węgla został dostarczony, a rejs z Anglii do Brazylii trwał zaledwie 30 dni.

Żaglowiec oprócz wspomnianego węgla transportował również drewno z Finlandii, piryt z Włoch, pszenicę z Australii. Pomimo wysokich osiągów nautycznych żaglowca, co sparwiło, że Magdalene Vinnen II był jednym z najszybszych żaglowców na świecie, zadecydowano o zamontowaniu silnika pomocniczego. Decyzja umotywowana była ekonomią jak również zapewnieniem lepszej manewrowości podczas wchodzeniu do portów.

Magdalene Vinnen II osiągał średnią prędkością równą 8,5 węzłów, która przy pełnym załadunku ładowni była nieznacznie niższa. Tym samym żaglowiec był nieznacznie wolniejszy od podróżujących ówcześnie parowców. Dla porównania należy dodać, że żegluga na trasie wspomnianego rejsu z Anglii do Brazylii na silniku trwała zaledwie 7 dni.
Żaglowiec Magdalene Vinnen II pełnił służbę aż do 1936 roku. W międzyczasie dwukrotnie opłynął przylądek Horn jak również udał się do RPA, Australii oraz odwiedził Seszele.


9 sierpnia 1936 roku został odsprzedany hamburskiej firmie żeglugowej HAPAG, która dokonała niewielkiego remontu, powiększania liczby koi. 12 sierpnia 1936 roku rozpoczęła nadano jednostce nową nazwą Kommodore Johnson (1936-1945). Na cześć człowieka, który swoją pracowitością i lojalnością zasłużył się we flocie NDL-u.

8 października 1936 roku żaglowiec wypłynął po raz pierwszy z Bremerhaven jako statek szkolny. Z ładunkiem węgla docelowo dotarł 6 grudnia do Montevideo, po 58 dniowej żegludze. Następnie z Bueno Aires z ładunkiem pszenicy wypłynął 8 stycznia 1937 roku. Podczas tego rejsu żaglowiec zmierzył się z przecinościami losu. Podczas silnego sztormu, ładunek uległ przemieszczeniu w ładowni, co spowodowało niebezpieczny przechył jednostki. Kapitan 3 marca 1937 roku nadał sygnał SOS, na który odpowiedział holenderski frachtowiec, Sliedrecht oraz niemiecki zbiornikowiec, Winkler. Wieczorem 3 marca statki, które przybyły na ratunek Kommodore Johnson wylały do morza przewożony olej co złagodziło falę. Pogoda nieco zelżała i po 24 godzinnej akcji załodze udało się uratować własne życie oraz jednostkę. 15 dni później zawinęła szczęśliwie w Hamburgu.


11 sierpnia 1939 roku żaglowiec zaledwie na kilka dni przed rozpoczęciem II Wojny Światowej powrócił z rejsu szkolnego dla NDL-u, który był ostatnią wyprawą pod niemiecką banderą.

Po wojnie 20 grudnia 1945 roku żaglowiec został przekazany ZSRR jako część reparacji wojennych. Przemianowany na Sedov, na cześć rosyjskiego polarnika Georgija Sedova, który podczas wyprawy arktycznej w 1914 roku stracił życie.
Radziecka marynarka wykorzystywała Sedova w latach 1952-1957 jako żaglowiec szkolny, który na przełomie tych lat odbył wiele partnerskich rejsów m.in. do Ameryki Południowej i Afryki. W latach 1957-1966 Sedov wykorzystywany był jako oceanograficzny statek do badania północnego obszaru Atlantyku, w tym okresie szkoleni byli również kadeci.

Po roku 1966 statek przeszedł w ręce Radzieckiego Ministerstwa Rybołówstwa. Portem macierzystym była Neva, w Leningradzie.
W 1981 roku po licznych rejsach po Zatoce Fińskiej jednostka przeszła remont, powiększając tym samym zaplecze dla kadetów. Obecnie na żaglowcu może pływać 240 osobowa załoga.
Od 1991 roku portem macierzystym Sedova jest Murmańsk, będąc tym samym częscią składową floty Państowej Wyższej Szkoły w Murmańsku.
Żaglowiec jest częstym goście regat z cyklu Tall Ships szkoląc i przyjmując na swój pokład załogi z różnych krajów w ramach regat przyjaźni.


Wróć